(NIE)LETNIE LEKTURY | Mateusz Cholewa

Lato chyli się ku końcowi, choć niektórzy mają jeszcze niemal połowę wakacji (studenci niech czują się pozdrowieni). Już jakiś czas temu nadszedł okres nieskrępowanej niczym wolności, neutralizującej (najczęściej) wszelkie deadline’y, wykluczającej (na czas urlopów oczywiście) drących mordę szefów, sprawiającej, że pulsująca na czerwono dwója w USOSie przestała interesować (a przynajmniej do września).

POLOWANIE NA KACZKI | Prawdziwi Artyści wspierają w promocji

Redaktor Prawdziwych Artystów wydaje powieść - Polowanie na kaczki, a strona wspiera w promocji. Takoż zachęcamy do kupowania książki w przedsprzedaży i rozkoszowania się lekturą :)

Książka do kupienia w przystępnej cenie na domhorroru.pl - w zakładce „Nowości”.

DRUGI PERON | Recenzja debiutanckiej książki Agnieszki Kwiatkowskiej

Maciej Kaźmierczak

We wstępie do Drugiego peronu i innych opowiadań Krzysztof Maciejewski przedstawia postać Agnieszki Kwiatkowskiej i stara się nakreślić profil jej twórczości, jednak wydaje mi się, że Maciejewski — mimo wszystko opisując trafnie — nie dociera do sedna. Mówi o jej mistrzowskim budowaniu mrocznej atmosfery, nastroju grozy bez epatowania brutalnością, przy zmyśle gawędziarstwa i potrafieniu poruszania się autorki w różnych gatunkach. Nie można się z tym nie zgodzić, jednak nad tym wszystkim czuwa jeszcze coś — nazwałbym to duchem przeszłości, wspomnieniem znakomitych tekstów z poprzedniego stulecia, które możemy odnaleźć w starych zbiorach opowiadań grozy. Drugi peron jest niby jedną z tych odkopanych w antykwariacie książek, w której odnajdujemy kalejdoskop pomysłów i trafnych wizualizacji mrocznego świata. Za tym przepełnionym przeszłością stylem przemawiają przede wszystkim dwie kwestie — budowanie ciągłego napięcia, które narasta mniej więcej do połowy opowieści i do samego końca utrzymuje się na wysokim poziomie, aby delikatnie opaść wraz z ostatnim zdaniem; oraz mglisty klimat tajemniczości i niepewności. Najistotniejszą rolę nie grają tu bowiem zaskakujące zakończenia, ale właśnie nastrój danej opowieści, jej styl, przypominający klasykę niestety dość zapomnianego gatunku, teraz jakby odkurzonego i przedstawionego w odświeżonej formie (zarówno dosłownie i w przenośni, ponieważ do książki nieco bardziej pasowałyby zniszczona okładka i pożółkłe kartki).

100% RODZICÓW MYLI SIĘ, MYŚLĄC, ŻE MA RACJĘ

Maciej Kaźmierczak | Recenzja Hello World Michała R. Wiśniewskiego

Jetlag był o miłości. God Hates Poland o nienawiści. Hello World to książka o nadziei. Witaj świecie!

Hello World! Życie jest sitcomem, w którym nie ma śmiechu z taśmy, tylko kolejne sezony z następnymi komplikacjami fabuły. Zdjęcie z anteny jest jak koniec świata, ale przecież nic naprawdę się nie kończy, a stare serie powracają po latach z nową obsadą.

Trylogia XXI wieku. Michał Radomił Wiśniewski stworzył trzytomowe dzieło, które musi zostać zapamiętane, bo widzi i określa ono świat jak żadne inne. Dzięki niemu obserwujemy szarość codzienności z perspektywy trzech pokoleń — przeszłego, teraźniejszego i przyszłego, przy czym nie mamy tu do czynienia z trylogią historyczno-współczesno-fantastyczną, ale trzeźwo patrzącą na aktualny stan rzeczy opowieścią, która tak jak ma przeszłość, tak powinien mieć też przyszłość. Ale czy na pewno czeka nas cokolwiek? Wiśniewski stawia pytanie i dywaguje, tak jak to człowiek robi podświadomie, myśląc o sobie i bliskich. I to żaden górnolotny bełkot. To rzeczywistość, w której pływamy, a autor jawi się tu jako inteligentny i mistrzowski kronikarz współczesnego świata. Dlatego określenie jego książek mianem Trylogii XXI wieku jest jak najbardziej na miejscu.

TEMAT NA PIERWSZĄ STRONĘ | Recenzja ostatniej powieści Umberto Eco

Maciej Kaźmierczak

Umberto Eco istnieje w czytelniczej świadomości przede wszystkim jako autor niemalże klasycznej już powieści Imię róży, będącej jego książką debiutancką i zarazem najbardziej rozpoznawalną. Poważną i wymagającą. Nie ulega jednak wątpliwości, że Eco potrafi poruszać nie tylko tematy ważkie, ale też kreować opowieści, które należałoby przyjmować mniej dosłownie, czy wręcz z przymrużeniem oka. Taki też jest Temat na pierwszą stronę (Numero zero), wydany w 2015 roku, niedługo przed śmiercią autora.

NIEMCE, ŻYDY, JEDEN PIES | Recenzja najnowszej powieści Kuby Wojtaszczyka

Maciej Kaźmierczak

Przed państwem Lena, kobieta guma, która wyślizgnęła się z komory gazowej!

Kuba Wojtaszczyk debiutował dość niedawno, bo w 2014 r., powieścią Portret Trumienny (Wyd. Simple Publishing). Był to dobry debiut, choć bardziej w postaci mikropowieści niż standardowej książki (również przez samo wydanie, dość nieprofesjonalne, w wydawnictwie selfpublishingowym o małym zasięgu — choć sam autor zapewniał, że Portret… był pierwszą książką tego wydawnictwa i wydali ją bez pieniężnego udziału autora). Była to dobra lektura na jeden wieczór, która pozostawiła spory niedosyt, choć było w niej coś na tyle przyciągającego, że z przyjemnością wyczekiwało się kolejnej książki autora.

KONKURS | Do wygrania 2 egzemplarze najnowszej powieści Kuby Wojtaszczyka

Dzięki uprzejmości Wydawnictwa AKURAT mamy dla Was 2 egzemplarze książki Dlaczego nikt nie wspomina psów z Titanica? Kuby Wojtaszczyka.